از طالس منقول است که در همه چیز خدا وجود دارد آیا وحدت وجودی اسپینوزا را متذکر می شود؟

این که طالس عالم را منبعث از آب می دانست و آناکسیمندر عنصری نامعین و جامع ازداد که به حد و ازلی است و آناکسیمنس باد آیا ریشه نظریه افلاطونی نیست؟

تناسخ را چه فیثاغورسی ها چه ارفه ای ها و چه هندیان نخستین بار طرح کرده باشند در اصل موضوع چندان تفاوتی ندارد تناسخ مبین میل طبیعی بشر به بقاء بوده که در این قالب نمود یافته است. با این همه آیا می توان معتقد بود که همانطور که فیثاغورسی ها جهان را به اعداد تقلیل می دادند تا بر یکسانی و ریشه یکسانش تاکید کنند در ورای این ایده نیز تمایلی بر وحدت با طبیعت نهفته بوده است؟

برخی امور هم ارادی نیست بقول فنلون اگر انسان اراده کند که ساده باشد از سادگی دور می شود

افلاطون عشق را دوست داشتن ان چیزی می داند که مشتاق انیم ولی مالک آن نیستیم

معروف است که سقراط ناتوانی در عمل به حق را نه از ضعف اخلاقی بلکه ناشی از جهل می دانست

به قول اپیکتتوس ازادی با ارضاء تمایلات و شهوات حاصل نمی شود بلکه آزادی با تابع کردن تمایلات و خواسته ها بدست می اید

از اپیکتتوس منقول است که هر بار که فرزندت را می بوسی با خود بگو شاید آخرین بار باشد به او گفتند نفوس بد میزنی گفت نه بلکه به طبیعت امور اشاره می کنم این نگرش رواقی تا چه حد ریشه های مشترکی با مکتب کلبی دارد؟فتامل